Werken aan mensenrechten van 350 miljoen Indiërs
Ze maken vooral deel uit van de boerengemeenschappen, de 350 miljoen Indiërs die onder de armoedegrens leven. Zij hebben onvoldoende toegang tot de 5 genoemde basisrechten. Zij hebben geen invloed, geen of onvoldoende toegang tot materiële middelen en basisvoorzieningen. Ze zijn het slachtoffer van de ongelijke machtsverhoudingen tussen enerzijds de politiek-economische elites en anderzijds de meerderheid van de bevolking. Discriminatie, onderdrukking en onwetendheid doen de rest, zij versterken de schadelijke gevolgen van de machtsongelijkheid. Zo zijn het in de Indiase samenleving vaak de vrouwen en meisjes die de zwaarste lasten moeten dragen. Net als de mensen uit de lage kasten, allerlei minderheidsgroepen (zoals de Dalits) en kinderen en ouderen in het algemeen. Allen vechten dagelijks voor hun bestaan. De Sint Thomas Stichting vecht tegen deze vorm van rechteloosheid.

Missie

Van 350 miljoen naar nul Indiërs onder de armoedegrens
De welvaart in India groeit hard, het land staat sinds kort officieel bekend als opkomende economie. Toch is de Indiase samenleving die de Sint Thomas Stichting ambieert nog lang geen werkelijkheid. Kijk naar de 300 miljoen Indiërs die onder de armoedegrens leven. Naar de gemiddeld 35,2% van de bevolking dat analfabeet is. Kijk naar het achtergestelde, onderontwikkelde platteland waarvan 80% van de Indiërs economisch afhankelijk is.
Tegelijkertijd wijst alles erop dat een sociaal en economisch rechtvaardiger samenleving realiseerbaar is. De Sint Thomas Stichting wil het enorme potentieel van het land en zijn talentvolle inwoners zo snel en optimaal mogelijk tot ontwikkeling laten komen. Daar kun jij ons bij helpen. Als donateur, schenker, vrijwilliger, fundraiser of stagiar.

Een toekomst voor achtergestelde bevolkingsgroepen op het platteland
Er zijn verschillende manieren om een rechtvaardiger en welvarender Indiase samenleving te realiseren. Wij geloven dat het bieden van een toekomstperspectief aan jongeren een van de belangrijkste randvoorwaarden is. Zorg dat zij goed onderwijs krijgen en dat ze later voldoende kans maken op een loopbaan met toekomstperspectief. Dat komt direct ten goede aan het toekomstperspectief van India. Investeer in onderwijs maar ook in de sociaal-economische ontwikkeling van de ouders van deze jongeren. De meesten van hen behoren tot de minderheidsgroepen van de Indiase samenleving, in 80% van de gevallen wonen en werken hun ouders op het platteland. De landbouw is een vergeten en zwaar onderontwikkelde sector. Zoals vaak bij landen die zich snel willen ontwikkelen gaat ook in  India het leeuwendeel van de aandacht, het geld en de overheidssteun naar de oogappels van het land, de steden met hun hightechindustrieën. De boeren daarentegen worden vergeten en krijgen het steeds zwaarder, mede door de toenemende globalisering en de enorme internationale prijsdruk. Indiase boeren krijgen hun producten nauwelijks verkocht, ze verbouwen hun land vaak nog volgens traditionele, soms middeleeuwse, methoden. De fysieke omstandigheden zijn zwaar, de geografische ligging van de landbouwgrond (bergachtig en met heel veel water) maakt distributie van de verbouwde producten uiterst lastig en kostbaar. Ook kunnen ze niet voldoen aan de groeiende vraag naar biologische producten. Kortom, het is een sector waar het roer drastisch om moet. Let wel, het gaat om de landbouw als sector, maar vooral ook om de 80% van de Indiërs die er voor hun levensonderhoud van afhankelijk is.

Met goed onderwijs en empowerment de welvaartsongelijkheid doorbreken